Zamanın olmadığında yada zamansızlığında kaldığın hayatın, tuttuğun yada kaçıp giden her ne varsa sana dair, senin olan. Tamamıyla senindir, sende kalan. Ya da öyle bir şey

11MART!

Yeni bir günden merhaba dostlarım! Bu aralar hayatımı ne kadar da plansız yaşadığımı fark ettim. Normalde içtiğim kahveyi bile kafamda saatlere böler, neyi ne zaman yapmam gerektiğini düşünür dururdum. Her şey benim planımla ilerlediği sürece kendimi güvende ve rahat hissederdim. Şimdilerde biraz daha plansız, biraz daha gelişi güzel yaşamayı kendime sevdirmeye çalışıyorum. Ne kadar başarılı olduğum tartışılır, çünkü  hala başımı yastığa koyduğum da yarının planını yapmadan duramıyorum. Hayatın planını yapmak, yazmak, not etmek, tarihlere bölmek, zamanı verimli kullanmak ve günün sonunda yaptığımız işlere bir çizgi çekmek eminim ki hepimizi motive eden ve yorulsak bile başardım hissini yaşatan bir şeydir. Ama bazen her şeyi planlamak ve düşünmekten öyle sıkılıyorum ki, biraz hayata bırakıyorum kendimi. Bakalım o benim için ne planlar yapıyor…

10MART!

Günaydın dostlarım! Bugün hava insanın aynaya neşeli bakmasına sebep olacak kadar güzel. Uyanır uyanmaz siz neler yapıyorsunuz? Evden çıkmadan önce şöyle bir günaydın kahvesi içelim mi? Kahvaltıdan önce kahve içmek insanı bütün gün dinç tutuyor bence. Sevdiğimiz kitaptan birkaç sayfa okuyarak bitirelim kahvemizi, ya da sevdiğimiz bir müzik dinleyelim. Bugün yeni başladığım kitabı da göstermek isterim size. Ben kahvem demlenene kadar çoktan beni mutlu eden bir müzik eşliğinde kremlerimi sürdüm okumaya başladım bile. 🙂 Bulunduğum ortamı güzelleştirdiğim zaman yaptığım işten çok daha keyif alıyorum. Benim masamda her zaman bulunanları göstermek istedim. Şimdi keyifle kahvemi içerken size bunları yazıyorum…

Biraz Dur

tumblr_22e24800cbd33aadd0fe0a88f53ef23e_8aed88b7_1280

İçindeki derin iç çekişlere rağmen doymuyorsun nefese, hep biraz daha eksik kalıyor bir şeyler, tamamlanması gerekeni hep yarım bırakıyorsun. Üstesinden gelmen gereken ne varsa hep altında eziliyorsun. Farkında değilsin gücünün, kendinden gittiğinden beri gelen yok sana, kendine gel. Büyüdükçe küçülüyorsun hırsının altında, zaman zamansız oluyor yetişemiyorsun hayata. Oysa dur biraz, tekrar al nefesini, yanlış giden bir şeyler var, dur.

Sevilmemişler. Bu yüzden sevmeyi bir türlü becerememişler. Yaralamayı, yaralarını sararken öğrenmişler. Gitmişler, pencere kenarlarında dua edip bekleyenlerden. Gelmemişler bütün dualara rağmen. Kaybetmişler, hep kazananlara inat. Küsmüşler sonra bütün barışmalara. Geçmiş zaman. Uzun kısayı sevmiş, zayıf kilosu olanı. Güzel çirkini öpmüş yanağından. Ağlamış en duygusuzu. Kavuşmuş bütün vedalar. Güzelleşmişler.

İnandığın yolda ilerliyorsun, canın yansada o yolun bir sonu var biliyorsun. Vardığında herşey güzel giderken sende orada ol istiyorum. Aşılan zorlu yolların sonunda ömrün boyu hayal ettiğin şeye denk gelmekle ödüllendirilmek gibi…

Sonra olmaz diyorum, aydınlık yollar var ama sen zorlu olanlara tutkunsun…

camping.jpg

Ben bu kapıdan çıkmam diyorum, ama çıkmak istersem kapımın açık olacağını bilmeyi seviyorum. Farklı pencereden bakıp aynı manzarayı görmek imkanlaştırıyor bizi. Yarım yamalak kurulan cümlelerde ki saflığına, bana anlattıklarına değil, kendinde sakladıklarına inanıyorum. Sonuna kadar gelip sonunu getirememene, yada kime ne anlatıyoruz ki bizi bilmeseler de olur… Ben bu ortak yalnızlığımızı seviyorum.

window-1399399_960_720

anla

Bazı hisler için yeterli kelime dağarcığına sahip değiliz, hislerimi nasıl anlatayım diyordum. Susuyordum. Sabaha karşı balkon serinliğine, kışın bir dilim karpuza, saatlerce gülmeye, aşka ve sana inanıyorum diyordum. Sonra öğrendim, insan kaybettiğini geri kazanmak için uğraşmamalı, yolun yarısını aşana dön dememeli. Değer gördüğünü sandığın için kendinden özür dilediğinde anlıyormuşsun, o halde anladık..

tumblr_ndrdampvNW1s13wj2o1_r1_500.jpg

içten içe

Kendimize itiraf edemediğimiz ama içten içe bildiğimiz doğrularımız var bize hep yanlış gelen. Lütfen olmasın dediğimiz ama olacağını en çok biz bildiğimiz. Sevmemeyi anlayabiliyorsun ama sevildim sanılmaktan yoruluyorsun. En son neye veya kime kırıldıysan orda bırakıyorsun kendini. Hayallerinde yaşıyorsun ama gerçeği görmüyorsun. Büyüyorsun.

Yaşadığına odaklan, senin gerçeğin bu. Kabullen. Gelişine yaşa, mesela yaz geliyor çilek yer miyiz beraber? 🙂

vazgeç

Kaçarak uzaklaştığın şeylere daha çok yaklaşıyorsun, vazgeçmedikçe nereye gidersen git sırtında duruyor eli, arkana alsan da onu gölgesi vuruyor önüne. Vazgeçmedikçe attığın her adım ona oluyor sen bilmiyorsun. Mutlu sanıyorsun, iyi diyorsun herşey ama gölgesine takılıyor ayağın düşüyorsun, yoktan var ediyorsun acıyı. Vazgeçince büyüyorsun, gölgesini kapatan gölgeler buluyorsun yanında artık görmüyorsun onu, yok oluyor zamanla bak bunu bile görmüyorsun.

bird-grunge-hands-indie-favim-com-1059185